Αυτή την εβδομάδα χάρηκα γιατί... (6η εβδομάδα)

Περνούν οι εβδομάδες και τελικά το μόνο που προλαβαίνω -πάλι καλά- να ποστάρω είναι οι στιγμές της προηγούμενης εβδομάδας που με έκαναν να νιώσω όμορφα, που μου έφτιαξαν έστω και για λίγο τη διάθεση...

Ξεκίνησε δύσκολα η εβδομάδα νο 6, γιατί ήμουν άρρωστη και εγώ και τα δυο γλυκάκια μου!
Παρόλα αυτά, προσπαθήσαμε να μην χαλάσουμε τη διάθεσή μας και να μην πτοηθούμε κι από τον πολύ άσχημο καιρό, που, ούτως ή άλλως, δεν μας επέτρεπε να βγούμε για βόλτα!

Αυτή την εβδομάδα ξεχώρισα αυτές τις στιγμές...



...Η Ρέα μου ήταν αρρωστούλα και επειδή ξυπνούσε συνέχεια μέσα στη νύχτα, την πήρα στο κρεβάτι μου για να μην ξεσηκώνει και τον αδερφό της στο διπλανό δωμάτιο. Παρόλη την αυπνία και την ταλαιπωρία, ανταμειβόμουν κάθε φορά που ξυπνούσε, με κοιτούσε, μου έπιανε τα χέρια με τα μικρά της χεράκια και μου έλεγε με μια απίστευτη γλύκα και με ένα γλυκό χαμόγελο "Μαμάάά", σαν να μου έδειχνε τη χαρά και την ευγνωμοσύνη της που την έχω δίπλα μου!

...Έδωσα συναυλία στο...αυτοκίνητο και το ευχαριστήθηκα!! Τι εννοώ με τη συναυλία; Ένα πράγμα μου αρέσει όταν οδηγάω: να βάζω τη μουσική που μου αρέσει και να τραγουδάω!! Είναι η μοναδική στιγμή που μπορώ να ακούω ό,τι μουσική θέλω! Μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω στο Αγρίνιο (γύρω στη μισή ώρα απόσταση από το σπίτι μου) και φυσικά ...έτρεξα! Βρήκα και ένα cd της αδερφής μου με τίτλο "Ήρεμα ξένα γλυκανάλατα" (!!) που περιελάμβανε, όπως φαίνεται και από τον τίτλο, τραγούδια "in love", όπως το Drowning από Backstreet Boys, το οποίο πρέπει να το άκουσα σε επανάληψη ίσως και μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου... Θυμήθηκα εποχές σχολείου και ξέδωσα κιόλας!!

...Γέλασα απίστευτα με τον Άρη μου (σχεδόν 11 μηνών), ο οποίος μπορεί να μην περπατάει ακόμα αλλά τα βασικά τα έχει μάθει: παίρνει το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης, το σηκώνει ψηλά και προσποιείται ότι αλλάζει κανάλι!!

...Αν και έχουμε αρχίσει κάτι μικρές ζήλειες από τη μικρή για τον αδερφό της, δείχνουν πολύ αδυναμία ο ένας στον άλλο: η  Ρέα ξυπνάει και μόλις δει τον αδερφό της αρχίζει να του μιλάει σαν να είναι μεγάλη "που είσαι, πασά μου; Έβαλες τα ρουχαλάκια σου και κάνεις βόλτες στο σπίτι; Έλα να σου μάθω να μιλάς, πες μαμαμαμα" και μόλις πάρει κάτι στα χέρια του που δεν είναι δικό του "Όχι αυτό, αγάπη μου, είναι επικίνδυνο, θα χτυπήσεις, αγάπη μου!"
Ο δε μικρός μόλις τον αφήσω από την αγκαλιά μου τρέχει μπουσουλώντας στο δωμάτιο της αδερφής του για να την ψάξει και αν αυτή κοιμάται αρχίζει και τσιρίζει για να την ξυπνήσει!

...Η Ρέα προσπαθεί να πει το "ρο" και επιδίδεται καθημερινά μόνη της σε ασκήσεις ορθοφωνίας, προσπαθώντας να πει νερό, Ρέα, Άρης, ροζ.... με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα!


Σας φιλώ! <3

Σχόλια

  1. Πόσο όμορφες στιγμές!
    Όταν με το καλό σηκωθεί ο μικρός σου, να τον μάθετε και να σας φέρνει το τηλεκοντρόλ! ντροπή μας, αλλά εμείς το έχουμε μάθει στην Δώρα και είναι σωτήριο κάποιες φορές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο όμορφα είναι τα λογάκια που λέει η Ρέα στον αδερφούλη της... Αυτό το "πασά μου" ειδικά...
    Να τα χαίρεσαι και τα δύο τα κουκλιά σου και να έχεις πάντα άπειρες στιγμές χαράς να καταγράφεις!
    Καλώς σε βρήκα, Βασιλική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου