Τα 5 πράγματα που πρέπει σκεφτούμε πριν «τιμωρήσουμε» τα παιδιά μας



Κανένας γονιός δεν θέλει να βάζει τις φωνές, να απειλεί ή να στέλνει το παιδί του τιμωρία. Μερικές φορές όμως δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, ενώ παράλληλα είναι δική του υποχρέωση να δείξει στο παιδί με σαφή τρόπο ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι. Ωστόσο, καλό θα ήταν πριν πάρουμε την απόφαση να επιβάλλουμε κάποιου είδους «πειθαρχία» ή να φέρουμε το παιδί μας αντιμέτωπο με τις συνέπειες της πράξης του να αναρωτηθούμε τα εξής: 

1. Είμαι αρκετά ψύχραιμος;  Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς εκνευρίζονται με κάποια συμπεριφορά του παιδιού επειδή οι ίδιοι είναι πιεσμένοι, αγχωμένοι ή εκνευρισμένοι. Είναι ανθρώπινο, όταν μας κυριεύει η οργή ή ο θυμός να κάνουμε πράγματα που ξέρουμε ότι είναι λάθος ή που ξέρουμε ότι αργά ή γρήγορα θα μετανιώσουμε. Ακόμα κι αν η πράξη του παιδιού είναι τέτοια που θα πρέπει να αντιδράσουμε, δεν το κάνουμε εν θερμώ. Μένουμε για λίγο μόνοι μας και προσπαθούμε να ηρεμήσουμε πριν μιλήσουμε. Όταν νιώσουμε ξανά ψύχραιμοι, συζητάμε με το παιδί και του εξηγούμε τη θέση μας με σαφήνεια αλλά και κατανόηση. 

2. Είναι αυτό που συνέβη τόσο σοβαρό; Τα παιδιά κάνουν λάθη, όλοι κάνουμε. Το να τα μαλώνουμε κάθε φορά που κάνουν κάτι λάθος είναι και κουραστικό και μάταιο αλλά και επιζήμιο, γιατί μέσα από τα λάθη τους μαθαίνουν πολλά πράγματα για τη ζωή και τον κόσμο. Επιλέγουμε σοφά τις περιπτώσεις στις οποίες πιστεύουμε ότι χρειάζεται να επιβληθούν συνέπειες. Εάν το κάνουμε με το παραμικρό, τότε χάνει τον εκπαιδευτικό του χαρακτήρα και δεν μπορεί να συνετίσει το παιδί γιατί το θεωρεί δεδομένο. Δεν ξεχνάμε ότι δεν είναι δουλειά μας μόνο να του διδάξουμε πως οι πράξεις μας έχουν συνέπειες αλλά και ότι μερικές φορές πρέπει να έχουμε τη δύναμη να συγχωρούμε

3. Γνώριζε το παιδί ότι αυτό που έκανε δεν είναι αποδεκτό;  Βασική προϋπόθεση για να είμαστε σίγουροι ότι χειριζόμαστε σωστά τα θέματα πειθαρχίας είναι να έχουμε επιβάλλει μερικούς κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται στο σπίτι και την οικογένειά μας. Βεβαιωνόμαστε ότι το παιδί γνωρίζει ποιοι είναι και ποιες συνέπειες επισείει η μη τήρησή τους. Προσοχή: οι κανόνες πρέπει να είναι σαφείς, λογικοί και να αντανακλούν τις αξίες που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας. 

4. Είναι η τιμωρία που σκεφτήκαμε η κατάλληλη;  Μήπως η αντίδρασή μας είναι υπερβολική και αυτό που σκοπεύουμε να επιβάλλουμε πολύ σκληρό; Ή, αντίθετα, μήπως η συνέπεια είναι εντελώς αδιάφορη για το παιδί και, έτσι, αναποτελεσματική; Επιπλέον, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία του παιδιού. Κάτι που μπορεί να είναι σωστό για ένα παιδί μπορεί να είναι εντελώς λάθος για ένα άλλο. Τέλος, κάτι που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη είναι η ηλικία του παιδιού. Αξίζει να αναρωτηθούμε: μήπως δείχνουμε υπερβολική αυστηρότητα σε ένα πολύ μικρό παιδάκι; Ή μήπως συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε το παιδί μας σαν να είναι ακόμα μωρό; 

5. Τι θετικό μπορεί να βγει από αυτή την ιστορία;  Όταν τα παιδιά κάνουν ζημιές, σκανταλιές ή φέρονται ανάρμοστα, αντί να θυμώσουμε, εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία να τους διδάξουμε αξίες που θα τους φανούν πολύ χρήσιμες σε όλη τη ζωή τους. Είναι η κατάλληλη ευκαιρία να τους εξηγήσουμε τι είναι σωστό και τι λάθος και για ποιο λόγο, να τους μιλήσουμε για τα όρια, αλλά και την αποδοχή, τη συγχώρεση και την επανόρθωση. Αντί, λοιπόν, να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στην «τιμωρία», αξιοποιούμε την περίσταση για να μάθει κάτι πολύτιμο.


[ΠΗΓΗ: www.imommy.gr, www.boro.gr]

Σχόλια